Teraz napiszę o szczurkach :D

ZDROWIE SZCZURKÓW - INFORMACJE OGÓLNE

Utrzymywanie szczurów polega także na dbaniu o ich zdrowie. Nie chodzi jednak o to, żeby leczyć, ale przede wszystkim zapobiegać.

Podstawowe zasady, czyli jak chronić zdrowie gryzoni
Karma dla szczura powinna być łatwo przyswajana przed jego organizm. Podstawą jest oczywiście ziarno, ale nie zapomnijmy o dodatkach. I choć jest to napisane na każdej odwiedzonej przeze mnie stronie o szczurach napiszę to jeszcze raz - szczurkom nie podajemy słodyczy, tłustych potraw, przyprawionych potraw, nieświeżej żywności i cytrusów. Ważna jest także dbałość o pochodzenie produktów. Szczur zawsze musi mieć świeżą wodę do picia i możliwość ścierania zębów. Temperatura w pomieszczeniu, w którym przebywa powinna być stała. Klatka musi być ustawiona w miejscu, w którym nie ma przeciągu. Zdrowiu szkodzi także stres, brak ruchu i higieny. Profilaktycznie można podawać Echinaceę oraz chrom w małych ilościach. Pamiętaj, aby regularnie kontrolować stan zdrowia swojego szczurka i na wszelkie objawy reaguj natychmiast - im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym są większe szanse na szybki powrót do zdrowia i z pewnością oszczędzisz zwierzęciu wiele stresu i cierpienia.
Jeśli wprowadzasz do stada nowe osobniki warto przeprowadzić dwutygodniową kwarantannę a także, o ile masz dostęp do specjalisty od gryzoni, udać się na wizytę kontrolną do lekarza.
Im szczurek jest bardziej oswojony, tym lepiej znosi wszelkie zabiegi związane z pielęgnacją oraz mające ratować jego zdrowie, dlatego nie zaniedbuj kontaktu ze swoim podopiecznym.
Dobrze jest regularnie ważyć swoje zwierzątko i notować wyniki. Nagły spadek wagi może świadczyć o problemach ze zdrowiem. Ważenie konieczne jest również przed obliczeniem odpowiedniej dawki leku.
Podstawowe parametry życiowe szczura Temperatura : 37,7-38,5
Ilość oddechów na minutę: 71 u dorosłych i 146 u młodszych osobników
Ilość uderzeń serca na minutę: 250 u dorosłych i 493 u młodszych
Ciśnienie krwi: 84-134 mm Hg
Średnia waga dorosłego samca: 250-550 g
Średnia waga dorosłej samicy: 225-400 g
Szczurzy układ immunologiczny
Zbiór mechanizmów, które ochraniają organizm przed chorobami likwidując patogeny i komórki nowotworowe nazywamy układem odpornościowym. Działa on sprawnie gdy zwierzak jest zdrowy, a mniej skutecznie gdy szczur jest chory, zestresowany lub cierpi na niedobory witamin czy mikroelementów. Niektóre osobniki mogą mieć genetycznie upośledzoną odporność.
Jest kilka sposobów, aby podnieść szczurzą odporność. Szczegółowo opisuję je w dziale o profilaktyce.
Jak poznać, że szczur jest chory?
Częste objawy: brak apetytu, problemy z poruszaniem się, wyjątkowe zainteresowanie jedną z części ciała (lizanie, wygryzanie, drapanie), wydzielina z oczu lub noska, "wytrzeszczone" lub chore oczka, rzadka sierść, zmiany skórne, niepokojące zachowanie, zmiany na którejś z części ciała, zapadnięte boki, zmiany na uszach, odwodnienie, apatia, szumy w klatce piersiowej, świszczący oddech, dyszenie, problemy z uzębieniem i dziąsłami, brzydki zapach, rany, guzy, owrzodzenia ciała, zmiany w okolicach narządów płciowych, ospałość, zaciskanie kończyn, komplikacje w wypróżnianiu się jak długotrwała biegunka.
Pierwszym i często spotykanym objawem w przypadku choroby jest wyciek porfiryny (brunatnej substancji) z oczu, noska lub narządów rodnych u samic.
Kiedy do lekarza?
W lżejszych przypadkach możesz wykorzystać domowe sposoby radzenia sobie z niepoważnymi schorzeniami (lekka biegunka, lekkie przeziębienie, chwilowa utrata apetytu bez dodatkowych objawów, niewielkie zmiany w zachowaniu, małe zadrapania) - informacje znajdziesz na stronie. W internecie znajdziesz też wiele artykułów dotyczących radzenia sobie z problemami. Pamiętaj jednak, aby nie leczyć zwierzęcia na własną rękę. Zawsze kiedy ze zwierzęciem dzieje się coś niepokojącego warto udać się do lekarza weterynarii.
Zwłaszcza w mniejszych miastach dosyć trudno jest spotkać lekarza, który zna się na szczurach, dlatego warto zrobić rozeznanie w lecznicach zanim wizyta będzie konieczna. Niestety wciąż powszechne jest, że szczury budzą u lekarzy obrzydzenie, czasem weterynarze odmawiają leczenia zwierzęcia. Niejednokrotnie ich wiedza na temat szczurów jest o wiele mniejsza niż szczurzego pasjonata - osoby bez wykształcenia. Lekarz ma obowiązek informować cię o całym przebiegu leczenia. Pamiętaj też, że wet może być specjalistą w dziedzinie szczurzego zdrowia, a nie zachowań.
Zdarza się, że w niektórych miastach nie znajdziesz lekarza, który będzie na tyle kompetentny, aby leczyć gryzonie. W tym wypadku staraj się o schorzeniu dowiedzieć jak najwięcej i postaraj się przekazać informacje weterynarzowi.
Do lekarza idź wtedy, gdy schorzenie nie mija przez kilka dni lub jego stan jest poważny.
Rozpoznanie bólu
Ból głowy (również ból w pyszczku i bóle uszu) - nadmierne potrząsanie głową; przyciskanie głowy do kątów; apatyczny wzrok; problemy z przyjmowaniem pokarmów; przechylenie głowy.
Ból narządów wewnętrznych - apatia; leżenie w kłębku; garbienie się; napinanie mięśni, wykazywanie zainteresowania brzuszkiem (np. gryzienie); panika lub pisk przy lekkim ucisku.
Ból kręgosłupa (również urazy ogona) - problemy z poruszaniem się, niedowład; zwierzę kuleje; unikanie dotykania grzbietu; trudności z trzymaniem moczu i defekacją; drgawki.
Apteczka, czyli co warto mieć na wszelki wypadekLeki: ibuprofen (przeciwzapalny i przeciwgorączkowy - dawka 130-135 mg/kg dwa razy dziennie, doustnie), aspiryna (przeciwzapalny i przeciwbólowy - dawka: 100-150 mg/kg co 4 godziny, doustnie), rivanol/jodyna (do przemywania otarć - nie ran), nadmanganian potasu (dezynfekacja ran), węgiel leczniczy (na zatrucia), sól fizjologiczna, lakcid/lacidofil (do stosowania w trakcie podawania antybiotyku).
Przyrządy: przecinacz do tabletek (przydatny przy wydzielaniu dawki, kosztuje około 5zł), strzykawka (bez igły - pomaga w podawaniu leków). Przydatne mogą okazać się również waciki i pipetka.
Prawidłowe postępowanie w leczeniu szczurków
- Konsultując chorobę ze specjalistą zawsze podaj wszystkie zauważone przez siebie objawy - nawet jeśli wydaje ci się, że nie są związane z chorobą. Poinformuj również dokładnie jakie leki podałeś zwierzęciu dotychczas.
- Zadbaj o komfort szczura i temperaturę w jakiej przebywa.
- Podawaj leki o stałych porach, nie zapominaj o ochronie jeśli podajesz antybiotyk.
- Dbaj o to, aby gryzoń pił i jadł.
Odżywianie chorego szczura
Zwykle chore zwierzę nie ma apetytu, a jeśli szczur nie będzie jadł, nie wyzdrowieje. Na szczęście możemy uciec się do kilku sztuczek, aby zachęcić ogonka do jedzenia. Najlepiej jest kupić Nutridrink - jest to preparat dla osób poważnie chorych lub rekonwalescentów - doskonale nadaje się do podawania szczurom. Do tego możesz wsypać odrobinę beta glukanu 1/3,1/6,D - aktywizuje pracę układu odpornościowego. Napój możesz podawać w strzykawce - oczywiście doustnie.
Choremu zwierzęciu można podawać również produkty ze "szczurzej czarnej listy" - jeśli tylko będzie chciał je jeść. Pamiętaj, że brak pożywienia bardzo osłabia organizm, więc aby maluch miał siłę do walki z chorobą musi przyjmować jakikolwiek pokarm.
Bądź gotów na każdą możliwość
Zanim będzie Ci to potrzebne, a jeśli masz pod opieką szczurka przygotuj kartkę na której zapiszesz: adres, telefon i informacje o godzinach przyjęć do dobrego lekarza weterynarii oraz do lecznicy całodobowej (jeśli nie ma takiej w twoim mieście - znajdź inną - zawsze nie będziesz całkowicie sam jeśli zdarzy się wypadek, a konsultacja telefoniczna może uratować życie pupilowi). Pamiętaj, aby mieć odłożone pieniądze "na czarną godzinę". Zastanów się także w jaki sposób dotrzesz do lekarza weterynarii.
Zdobywaj informacje i ucz się
Nigdy w 100% nie ufaj lekarzowi. Zawsze na temat danego schorzenia staraj się dowiedzieć jak najwięcej i szukaj konsultacji u innych, doświadczonych osób. Zdarzały się przypadki, że weterynarze podawali szczurom - śmiertelną dla nich - penicylinę, często też aplikują leki w niewłaściwych dawkach. Zawsze pytaj lekarza co podał twojemu pupilowi i w jakich ilościach.

Dziś napiszęę o biedronce ;D
Biedronki (Coccinellidae) – rodzina obejmująca niewielkie chrząszcze o owalnym, wypukłym ciele. Przeszło 5,2 tysiąca gatunków na całym świecie, w Polsce ok. 80.
Żywią się mszycami, dlatego wykorzystywane są w biologicznym zwalczaniu tych szkodników. Mnożą się bardzo szybko i mogą dawać 2-4 pokolenia rocznie. Zimują owady dorosłe. W tym celu potrafią gromadzić się setkami, a nawet tysiącami w różnych miejscach - pod ziemią, w budynkach czy pod korą drzew. Czułki biedronek są przeważnie krótkie lub bardzo krótkie. Mają 8-11 członów, często na ich końcach występuje buławka. W aparacie gębowym charakterystyczne są głaszczki szczękowe o kształcie toporków. Głowa szeroka, wchodzi w przedplecze. Zaniepokojone larwy lub dorosłe chrząszcze wydalają poprzez stawy nóg hemolimfę o żółtym zabarwieniu, która ma trujące właściwości.
Jednym z przedstawicieli jest biedronka – owad o długości ok. 6 mm, pokryty czerwonymi lub pomarańczowymi pokrywami skrzydłowymi, nakrapianymi kontrastowymi plamkami. Biedronki odżywiają się owadami roślinożernymi, są zatem z punktu widzenia człowieka pożyteczne.
W Polsce najczęściej występuje biedronka siedmiokropka; od 2006 roku obserwuje się inwazję azjatyckiej biedronki Harmonia axyridis, która może zagrozić rodzimym gatunkom.
 

Przepraszam że wczoraj nic nie napisałam ale jakoś nie miałam czasu :(.
A wiec dziś napiszę :
1.Delfinach
2.Owadach
Dziś nie są zwierzęta domowe ale można też dużo się o nich dowiedzieć :)
 
Delfin – ogólne określenie wodnych ssaków z rzędu waleni, z rodzin Delphinidae (delfiny oceaniczne) i Platanistidae (delfiny słodkowodne)^[1], obejmujące średniej wielkości walenie charakteryzujące się wydłużonym pyskiem i obecnością melonu.
Zamieszkują morza obu półkul i wiele rzek strefy równikowej^[1]. Często przebywają w gromadach (stadach) od kilku do nawet kilkuset osobników, o wyraźnie zaznaczonej hierarchii. Odbywają dalekie wędrówki. Posiadają zdolność do echolokacji^[1], a przynajmniej jeden gatunek (Sotalia guianensis) także do elektrorecepcji. Porozumiewają się za pomocą dźwięków^[1], określanych jako język delfinów.
Delfin śpi, unosząc się w wodzie na głębokości około 50 cm, z jednym okiem otwartym^[2]. Oddycha wynurzając się co 30 sek. na powierzchnię, nie budząc się. Delfiny często polują ławicami. Czasami nawet polują z rekinami. Żywią się rybami, kalmarami i skorupiakami. Ich głównym naturalnym wrogiem jest orka.
Delfiny są zwierzętami socjalnymi. Według współczynnika encefalizacji inteligencja delfina wynosi 4–5 i jest wyższa niż u szympansa (dla porównania inteligencja wg tego kryterium dla człowieka wynosi 7, a szympansa 2,5). Tresuje się je do sztuczek w delfinariach. Zdarza się, że pomagają innym delfinom, rannym lub chorym, a czasami nawet człowiekowi.
Tworzenie dużych społeczności pozwala delfinom uniknąć ataku drapieżnika, przede wszystkim rekina. Samice ze swoimi młodymi otoczone są szczególną ochroną, ponieważ zawsze znajdują się wewnątrz stada^[3].
Żyją od 7 do 21 lat.
  
 Owady,inaczej insekty
  Najliczniejsza grupa zwierząt. Są to zwierzęta wszystkich środowisk lądowych, wtórnie przystosowały się też do środowiska wodnego. Były pierwszymi zwierzętami, które posiadły umiejętność aktywnego lotu. Rozmiary ciała owadów wahają się od 0,25 mm do ponad 350 mm. W Polsce do najliczniej reprezentowanych rzędów owadów należą motyle, chrząszcze, błonkówki i muchówki. Owady mają olbrzymie znaczenie w przyrodzie, są wśród nich owady zarówno pożyteczne, jak i szkodniki, komensale i pasożyty. Nauka zajmująca się owadami to entomologia.
Owady mogą być rożne  inną nazwę jak i zarówno kolory niektóre gryzą a niektóre nie :)

Teraz napiszę o ,myszoskoczku  jak je pielęgnować :)

Myszoskoczki są zwierzętami bardzo łatwymi w utrzymaniu. Nie trzeba im poświęcać zbyt dużo czasu. Wystarczy kilka razy w tygodniu wyjąć myszoskoczka z klatki i pozwolić mu swobodnie pobiegać po mieszkaniu, oczywiście pod naszą kontrolą o ile tylko myszoskoczek jest na tyle oswojony.   Myszoskoczki tak samo jak i każde inne zwierzę, mają zarówno zalety jak i wady. Główną zaletą tych zwierząt jest to, iż mają niewielkie zapotrzebowanie na wodę i pożywnie. Nie wymagają dużo opieki. W utrzymaniu czystości myszoskoczka pomaga im regularna kąpiel w piasku, który umieszczamy w klatce w pojemniku nieco większym niż samo zwierzątko. Dlatego nie musimy czyścić i kąpać zwierzaka. Kolejną zaletą jest to, iż nie zanieczyszczają swojego „domku”, nie wypróżniają się za często, dlatego też nie trzeba zbyt często wymieniać im ściółki. Największą wadą natomiast jest to, iż myszoskoczki bardzo lubią drapać i gryźć klatkę. Co może bardzo często denerwować opiekunów.  Przy żywieniu myszoskoczków pamiętajmy aby ich pożywienie było pełnowartościowe. Mieszanka pokarmu powinna być głównym składnikiem pożywienia myszoskoczków.  Poza tym myszoskoczkom można podawać sianko z różnymi ziołami, oczywiście nie za często, raz w tygodniu w zupełności wystarczy. Polecane jest siemię lniane, w postaci suchej, czyli nie gotujemy siemienia. Myszoskoczki swobodnie sobie pochrupią ten przysmak. Mogą również jeść liście mlecza, ale również nie za często, ze względu głównie na wrażliwy układ pokarmowy. Należy pamiętać jednak o tym, aby liście były czyste. Po zebraniu należy je dokładnie umyć. Myszoskoczki oprócz karmy wieloziarnistej, która stanowi ich główny składnik pożywienia, mogą także jeść różnego rodzaju owoce, na przykład jabłka, arbuzy, czereśnie, truskawki, gruszki, a także wiele warzyw takich jak na przykład marchew, ogórek, sałata. Owoce i warzywa stanowią przysmak dla myszoskoczka.  Myszoskoczki nie wymagają wiele miejsca w mieszkaniu, dlatego małe mieszkania znakomicie nadają się do hodowli tego zwierzaka.



 Myszoskoczki to zwierzęta roślinożerne. Nie należy im podawać żadnych mięsnych pokarmów. Nie powinien jeść ludzkiego jedzenia. Najlepiej udać się do sklepu zoologicznego i wybrać odpowiednią karmę do swojego pupila. W razie problemów ze znalezieniem karmy, warto spytać sprzedawcę, który na pewno znakomicie doradzi. Mieszanka pokarmu powinna być głównym składnikiem pożywienia myszoskoczków.  Poza tym myszoskoczkom można podawać sianko z różnymi ziołami, oczywiście nie za często, raz w tygodniu w zupełności wystarczy. Polecane jest siemię lniane, w postaci suchej, czyli nie gotujemy siemienia. Myszoskoczki swobodnie sobie pochrupią ten przysmak. Mogą również jeść liście mlecza, ale również nie za często, ze względu głównie na wrażliwy układ pokarmowy. Należy pamiętać jednak o tym, aby liście były czyste. Po zebraniu należy je dokładnie umyć. Myszoskoczki oprócz karmy wieloziarnistej, która stanowi ich główny składnik pożywienia, mogą także jeść różnego rodzaju owoce, na przykład jabłka, arbuzy, czereśnie, truskawki, gruszki, a także wiele warzyw takich jak na przykład marchew, ogórek, sałata. Owoce i warzywa stanowią przysmak dla myszoskoczka. Ponieważ myszoskoczki mają wrażliwy układ pokarmowy, należy uważać aby nie podawać im zbyt dużo kapusty, która może powodować wzdęcia, oraz może być przyczyną powstawania biegunek. Należy zatem uważać, co je nasz pupil.
Dla urozmaicenia żywienia skoczków, możemy im podać różnego rodzaju dropsy, pastylki, kolby, które zakupić możemy w każdym sklepie zoologicznym. Zwykle jednak sprzedawcy odradzają zakupu tego typu pokarmu, gdyż może on zaszkodzić zwierzakowi. Nie zawierają one naturalnych składników, nasz zwierzak po prostu może źle przyjąć dany pokarm i po prostu go nie strawi co może być to przyczyną choroby myszoskoczka. Przy karmieniu myszoskoczków należy pamiętać również o drewnie, na którym myszoskoczek może ścierać sobie zęby. Zęby myszoskoczka rosną całe życie, dlatego aby zapobiec chorobą i kaleczeniu gryzonia należy zapewnić mu naturalne składniki które przyczyniają się do ścierania zębów.

Teraz napiszę o ptakach zimujących jak je możemy karmić.Oraz że dziś Wigilia chce wam życzyć :Wszystkiego najlepszego dużo szczęścia,zdrowia,pomyślności,czego sobie życzycie oraz jak

najwięcej prezentów pod choinkę :)

 

 

Zima to ciężki okres dla ptaków zwłaszcza, jeżeli jest dużo zamarzającego śniegu. Jeżeli chcesz dokarmiać ptaki, możesz próbować metodą prób i błędów przyciągnąć je do swojego karmnika, ale możesz także przeczytać poniższą instrukcję i od razu dowiesz się jak i czym karmić ptaki podczas zimy.

 

 

Jak dokarmiać ptaki zimą.

Ptaki, które spotykamy na balkonie lub w ogrodzie, chętnie zjedzą z naszego karmnika nasiona słonecznika, konopi, maku, siemienia lnianego, prosa murzyńskiego, pszenicy, kukurydzy oraz rzepaku i rzepiku. Nie pogardzą również wszelkiego rodzaju orzechami drobno siekanymi, jabłkami, rodzynkami a nawet owocami z kompotów ( nie z octu). Najlepiej z nasion zrobić mieszankę tak, aby różne gatunki ptaków mogły coś dla siebie wybrać. Fundacja kupuje gotowe mieszanki ziaren, specjalnie dobierane na sezon zimowy.

Sikorkom podajemy surową słoninę- bez soli i przypraw lub przysmak, którego przygotowanie opisujemy na końcu.
Ptaki wodne takie jak łabędzie, kaczki i łyski chętnie zjadają paszę dla kur, kaczek i gęsi, gotowane ziemniaki, tartą marchew, brokuły, płatki owsiane oraz gotowane kasze i ryż. Wszystko to podajemy dobrze rozdrobnione i wysypujemy na– w miarę możliwości- odśnieżony teren. Osobiście, dokarmiamy ptaki wodne mieszanką paszową w postaci granulatu.

Nie podawajmy świeżego chleba gdyż nie jest to najzdrowszy pokarm dla ptaków. Jeżeli już podajemy pieczywo to najlepiej, gdy jest ono czerstwe ( nie spleśniałe) i bardzo dobrze rozdrobnione. Pamiętajmy, że nie powinno być ono podstawą żywienia ptaków.

Pamiętajmy, że ptaki w karmniku są narażone na różnego rodzaju ptasie choroby. Bardzo ważne jest, aby miejsce, w którym karmimy ptaki było regularnie sprzątane. Pokarm nie zjedzony usuwamy, gdyż zepsuty jest szkodliwy dla ptaków. Starajmy się sypać do karmnika tyle pokarmu, aby był na bieżąco zjadany. Pamiętajmy, żeby nie podawać resztek z naszego stołu, które zawierają sól i przyprawy. Takim dokarmianiem wyrządzamy same szkody u naszych podopiecznych i powinniśmy być tego świadomi.

Bądźmy konsekwentni. Jeżeli już zaczęliśmy dokarmianie to róbmy to regularnie. Ptaki przyzwyczajają się do naszej pomocy i będą przylatywać w to miejsce w którym są dokarmiane z nadzieją, że coś zawsze tam znajdą. Dokarmiając ptaki na Kanale Zielonym w Szczecinie jesteśmy z daleko przez nie rozpoznawani i radośnie witani, czego Państwu również życzymy.

Przysmak dla sikorek.

Roztapiamy smalec- bez soli i przypraw i wsypujemy do niego drobno siekane orzechy, nasiona słonecznika łuskanego, konopi, prosa murzyńskiego, siemienia lnianego, rzepaku i rzepiku. Całość wlewamy do przygotowanego pojemnika po jogurcie lub serku, w którym wcześniej przeciągamy w dnie sznurek do zawieszenia. Po stężeniu wieszamy-dnem do góry- w miejscu bezpiecznym dla ptaków tak, żeby nie miały dostępu do niego koty lub inne drapieżniki.

Oraz napiszę teraz o papugach :)
 Jeśli masz w domu papugę na pewno wiesz, jak wiele czasu trzeba poświęcić na jej codzienną pielęgnację. Tym którzy przymierzają się do kupienia ptaka, podpowiadamy jak wygląda utrzymanie swojej papużki w czystości.
Należy codziennie usuwać stare resztki jedzenia a także dbać o to, aby papuga miała świeżą wodę do picia i kąpieli. Co dwa dni gorącą wodą powinniśmy dokładnie wyparzać miseczki z których korzysta nasza papuga, uważając aby w tym czasie nie było jej w pobliżu! Przynajmniej raz w tygodniu trzeba dokładnie wyczyścić klatkę i jej akcesoria. Jeżeli chodzi o papugi, ptaki te uwielbiają się kąpać. Powinno się umożliwić im kąpiel co najmniej raz w tygodniu w okrągłej płytkiej miseczce. One same sygnalizują chęć kąpieli wchodząc do miski z wodą do picia. Szczególnie chętnie kąpią się w dni ciepłe i słoneczne. Aby naprawdę upierzenie było czyste i lśniące, należy spryskiwać papugę letnią wodą ze spryskiwacza do kwiatów. Papugi są fankami takich kąpieli. Nadstawiają się ze wszystkich stron, podnoszą skrzydła do góry i nawet jak już są zupełnie przemoczone nie mają dość. Po kąpieli należy je chronić przed przeciągami, dbać o to żeby było im ciepło i się nie przeziębiły.
Kolejnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest przycinanie pazurków i ścieranie dzioba. Co do dzioba papuga obejdzie się bez naszej pomocy, jeżeli ma w klatce coś twardego do gryzienia np. drewniane żerdzie, zabawki, specjalne wapno. Nie ostrzący sobie dzioba ptak może mieć kłopoty ze zdrowiem. Przycinanie pazurków to zabieg przy którym należy bardzo uważać ponieważ nasady pazurów są bardzo ukrwione i przecięcie może spowodować silne krwawienie i ból. Jeśli nie jesteśmy wstanie określić położenia naczyń krwionośnych obcinamy same końcówki. Najlepiej aby robiła to osoba doświadczona lub weterynarz.

10 powodów dlaczego nie powinłeś / powinnaś mieć papugi ale jeśli chcesz to przestrzegaj tych reguł na dole !

Papuga to zwierzątko bardzo delikatne, które potrzebuje stale naszej opieki i uwagi. Nie każdy nadaje się na właściciela tego pierzastego towarzysza, ponieważ czasami nie pozwala nam na to sytuacja w domu. Zanim wybierzesz się do sklepu zoologicznego, powinieneś przemyśleć wszystkie za i przeciw, aby później nie znaleźć się w sytuacji, w której będziemy musieli oddać ją z powrotem do sklepu. Nawet nie zdajemy sobie sprawy z wyrządzonej przez nas krzywdy, która zostawia ślad do końca życia, w psychice tych delikatnych zwierząt.
. 1 Jeśli jesteś posiadaczem kota, wiedz, że nie da się uchronić całkowicie papużki przed niebezpieczeństwem ze strony zwinnego czworonoga.
2. Nie najlepszą decyzją będzie zakup papugi, jeśli często nie ma nas w domu, jesteśmy stale w rozjazdach. Papużka musi mieć stałego opiekuna, który będzie poświęcać jej uwagę.
3. Nie kupuj papużki jeśli nigdy wcześniej nie przepadałeś za zwierzętami.
4. Nie kupuj papugi dla kogoś na prezent, bo niewiadomo czy ta osoba poradzi sobie z opieką.
5. Jeśli jesteś osobą z pedantycznym stylem życia, wiedz, że papuga to zwierzątko, które stale zabrudza swój teren.
6. Pamiętaj, że musisz być odpowiedzialny.
7. Nie decyduj się na zakup papugi jeśli masz w domu za dużo obowiązków.
8. Pamiętaj, że małe dzieci, (nawet nie świadomie) mogą zrobić papudze krzywdę.
9. Jeśli masz bardzo małe mieszkanie, nie kupuj większej papugi niż nimfa. Ptaki powinny mieć wygodną, dużą klatkę.
10. Jeśli lubisz mieć dużo roślin w mieszkaniu, pamiętaj, że przed zakupem papugi będziesz musiał zrezygnować  z niektórych z nich, ponieważ mogą okazać się dla niej trujące.

10 rzeczy które powinniście wiedzieć o papugach za nim je kupicie :)

Papugi, tak jak większość żywych istot, poprzez swoje zachowanie i specyficzne ruchy, zdradzają nam swój humor i samopoczucie. Ich „mowa” ogranicza się do ruchu ciała, ale to nam wystarcza, aby zobaczyć czego oczekuje nasza papużka.
1. Wyciąganie przedniej łapki do przodu – Oznacza to, że papuga się cieszy i chce wyjść z klatki. Często również reagują w ten sposób, kiedy widzą smakołyk w naszej ręce.
2. Uniesiony pionowo do góry czubek – Papuga jest zainteresowana tym, co się dzieje wokół niej i sygnalizuję swoją chęć do zabawy.
3. Uniesiony koniuszek czubka – To oznacza, że papuga jest zadowolona.
4. Koniuszek czubka pochylony do przodu – to sygnalizuje, że papuga jest wzburzona i lekko spięta.
5. Odchylony czubek do tyłu – Podobnie jak w przypadku końskich uszu, lekko odchylone do tyłu oznaczają, że zwierzak jest wystraszony, wzburzony, niezadowolony, zły.
6. Nieprzerywany, ciągły krzyk – Jest to sygnał, że papuga potrzebuje naszej uwagi. Często krzyczą papugi, które czują się samotne lub po prostu się nudzą. Niektóre papugi  krzyczą, kiedy zabraknie im jedzenia lub wody.
7. Puszenie – Papuga puszy swoje piórka, kiedy jest zadowolona, często tak robi kiedy układa się do snu i jest jej przyjemnie.
8. Zgrzytanie dziobem – papuga sygnalizuje swoje zadowolenie.
9. Kichanie – Kiedy papuga pociera swój nosek i zaczyna kichać oznacza to, że pragnie zwrócić na siebie uwagę.
10. Stanie na jednej łapce – Jest to jedna z oznak, że papużka jest zdrowa. Papugi często śpią na jednej nodze i jest to całkowicie naturalne.

Parę imion dla papug !

Wybór imienia, dla naszego nowego papuziego kolegi, to wcale nie taka prosta sprawa. Znamy popularne imiona psów, czy kotów ale papug? Oczywiście wszystkie chwyty dozwolone. Dobrze jest nazwać papużkę krótkim, łatwym do zapamiętania imieniem. Możliwe jest, że nasza papużka nauczy się go na pamięć. Czy papuga reaguje na swoje imię? Oczywiście, że tak. Poniżej wypisałam listę imion, które mogą pomóc przy twórczym myśleniu.
Lista sugerowanych imion
A : Antek, Ala, Artek, Aron, Aga, Atos, Aranis, Arci, Axel
B : Barney, Baron, Badi, Bella, Beti, Bruno, Bary, Bart, Bufi
C : Cylia, Cezar, Chanel, Chief, Cola, Cobra, Chika, Chuck, Czeryll
D : Denny, Dzidek, Dalia, Diuna, Dona, Dean, Dazy, Dolly
E : Erwin, Edek, Eliza, Erol, Erl, Enza, Esko, Evil, Elvis, Ela
F : Frania, Felek, Fanny, Fifi, Fazi, Festa, Fibi, Finka, Fiona,
G : Gacek, Gapa, Gawa, Grape, Goldi, Gerda, Guci, Gucio
H : Hela, Homer, Hugo, Hank, Hokus, Holly, Huba, Hamer
I : Irek, Inez, Inga, Irys, Iga, Ivan, Iwka, Irka, Junno
J : Jaś, Jarek, Jacob, Jimmy, Jim, Junior, Junno
K : Karo, Kiwi, Kala, Kubuś, Karmen, Karat, Kaja
L : Leon, Luna, Lili, Leny, Lisa, Lukas, Lucy, Leoś
Ł : Łeska, Łowca, Łazik, Łatka
M : Mary, Magie, Marge, Merlin, Mike, Mela, Mamba, Manet, Meryll
N : Nana, Nela, Neo,Nina, Nelly, Nora, Neron
O : Ogar, Omar, Oska, Opra , Otis
P : Polly, Pati, Pipi, Portos, Penny, Pela, Pegi, Panga, Pako
R : Remy, Rifi, Rico, Rocko, Rocky, Rubin, Ralfi
S : Sylia, Simon, Stella, Salem, Samba, Sowa, Sówka, Staś
T : Tapir, Timon, Tosca, Travis, Tekla, Traper
U : Ula, Uno, Urso, Urwis
W : Wasco, Witek, Wera, Wanda, Weron, Wega, Wafer
Y : Yeti, Yo-Yo, Yoke
Z : Zara, Zambo, Zafar,
Ż : Żako, Żaba, Żora, Żepka

Objawy chorób papug

 Będąc na co dzień ze swoja papugą, na pewno poznałeś już jej charakter. Jest to ważne gdyż każda zmiana w jej zachowaniu, jak utrata apetytu czy osowiałość, może być pierwszą oznaką choroby. Ptaki z natury ukrywają swoje dolegliwości tak długo, jak tylko jest to możliwe ponieważ chory ptak na wolności staje się łatwym celem dla drapieżników. Właśnie dlatego zdrowie papugi zależy od naszej czujności – jeśli od razu zareagujesz i zgłosisz się z tym do weterynarza szanse na wyleczenie są duże.
Pierwszym objawem choroby może być utrata apetytu. Trzeba wiedzieć ile ptak zjada dziennie pokarmu, jeśli je trochę mniej niż zwykle, nie należy się tym bardzo przejmować. Problemem pojawia się jednak gdy papuga nie będzie jadła wcale. Upewnij się najpierw czy to nie z powodu mieszanki zwłaszcza jeśli jest nowa. Może zdarzyć się również że ziarno będzie nie dobre lub spleśniałe. Jeżeli zmiana pokarmu nie pomoże koniecznie trzeba zgłosić się do weterynarza.
Gdy papuga zaczyna gubić pióra, może to oznaczać, że brakuje jej pewnych składników odżywczych. Powinieneś urozmaicić jej dietę oraz podać specjalne witaminy i minerały.
Osowiałość również może być pierwszym symptomem choroby, na przykład wtedy gdy papuga jest senna, i mało aktywna. Może być to spowodowane niedostatkiem snu, ale może też świadczyć o poważniejszych problemach. Jeżeli papuga po paru godzinach nie zmieni swojego zachowania konieczna jest wizyta u weterynarza. Jednym z najwcześniej notowanych sygnałów, że nasz pupil może być chory, jest spadek wagi. Najlepiej jest kupić elektroniczną wagę dla papug i raz na jakiś czas ważyć ptaka. Ważenie naszej papugi powinniśmy zawsze wykonywać o tej samej porze dnia przed jedzeniem. Jeśli papuga straci ponad 10% wagi powinniśmy udać się do weterynarza.
Ptaki również mogą mieć problemy z układem oddechowym. Jeśli papuga ma mozolny urwany, jakby z trudem łapany oddech, wizyta u lekarza jest konieczna. Pamiętaj że jesteś odpowiedzialny za swoją papugę i szybką reakcją możesz uratować jej życie. Nigdy nie lekceważ nawet najmniejszych objawów choroby i nie pozwól na ich dalszy rozwój.

Pokarm dla papug ;)

  Aby nasza papuga wyrosła na pięknego i zdrowego ptaka bardzo ważną rolę odgrywa odpowiednie żywienie. Papuga potrzebuje, aby pokarm był zróżnicowany i bogaty w witaminy co uodporni ją na różnego rodzaju choroby. Na pewno wielu właścicieli dotychczas myślało że sucha karma dla papug ma w sobie wiele składników odżywczych które powinny zaspokoić potrzeby naszych ptaków. Niestety karmiąc w ten sposób papugi skracamy im życie. Nasza papuga musi mieć urozmaicony pokarm, gdyż suche ziarno zawiera za dużo tłuszczu, a ponieważ jest na ogół ziarnem starym, tłuszcz jest częściowo zjełczały. Karmę można podawać czasami, nie może być starsze niż rok i trzeba je płukać przed podaniem w czystej wodzie. Usuwa to pył i niewidoczną pleśń. Jeśli widzimy że ziarno jest zepsute nadaje się ono jedynie do wyrzucenia. Na rynku można spotkać wiele różnych pokarmów przeznaczonych dla ptaków. Najtańsze pokarmy są sprzedawane na wagę, zarówno w dużych halach targowych, jak i w sklepach zoologicznych oraz na niektórych bazarach. W takiej mieszance najczęściej znajduje się proso, kanar, murzynek, nasiona lnu (siemię lniane),mak, nasiona traw, konopie, ziarna zbóż, słonecznik, orzeszki ziemne. Ziarno powinno być błyszczące, nie zapylone i pachnące w specyficzny dla siebie sposób. Warto też zainteresować się datą produkcji mieszanki (można ją odczytać na opakowaniach hurtowych). Najbezpieczniej jest kupować ziarno późnym latem lub wczesną jesienią, gdyż pochodzi ono zwykle z tegorocznych zbiorów. Od czasu do czasu możemy kupić kolbę. Ptaki bardzo ją lubią. Taka kolba umożliwia naszym papugą ścieranie dzioba. Najwięcej witamin zapewniają świeże owoce, warzywa, oraz kiełkujące nasiona i zielenina. Owoce bezpieczne, które możemy podawać papugą to: Pomarańcze- Są bogatym źródłem witaminy C i prowitaminy A oraz witamin z grupy B. Zawierają również znaczące ilości potasu, wapnia i fosforu. Ananas- tylko obrany, jest prawdziwym środkiem leczniczym. Zawiera wszelkie witaminy, zwłaszcza biotynę, B12, C i E oraz 16 minerałów, m.in. duże ilości potasu, magnezu, wapnia i fosforu. Jeżyny- zawierają oprócz potasu, magnezu i miedzi znaczące ilości prowitaminy A i witaminy C. Agrest- Ze względu na kwaskowaty smak, agrest nie jest z pewnością ulubionym owocem papug jednakże nie wszystkie papugi lubią słodkie owoce. Winogrona- bogate w witaminy z grupy B, oprócz B12. Zawierają również znaczne ilości potasu, wapnia, fosforu, żelaza i witaminy C. Zawartość fruktozy ma pozytywny wpływ na kondycję. Gruszka- posiadają podobnie wysokie wartości odżywcze jak jabłka. Mają nieco wyższą zawartość węglowodanów, białka i błonnika. Zawierają dużo potasu, witaminy B2 i kwasu foliowego. Z warzyw można podawać szpinak, sałatę lodową, cykorię, ogórki, marchew, paprykę, kapusta pekińską, brukselkę, brokuły, kalarepę i pietruszkę. Być może nie od razu posmakują naszej papudze, ale nie rezygnujmy z podawania tych warzyw. Ptaki muszą się przyzwyczaić do ich smaku. Pamiętajmy aby zawsze wcześniej dokładnie oczyścić, umyć i osuszyć. Pozostające na nich konserwanty, czy środki ochrony roślin mogłyby ptakom bardzo zaszkodzić, prowadząc nawet do ich śmierci. Aby jeszcze bardziej wzbogacić pokarm możemy dwa razy w tygodniu podawać pokarm pochodzenia zwierzęcego taki jak twarożek, gotowane żółtko jajka, lub w małej ilości gotowane mięso wołowe, co zapewni im dostarczenie białka zwierzęcego. Dodatkowo w klatce powinna znajdować się kostka wapienna. Papużkom nie wolno podawać żadnych słodyczy (z wyjątkiem drożdżowego ciasta i biszkoptów), chipsów, tłustych żółtych serów oraz wędlin. Jeśli chodzi o napoje, to może to być woda pitna najlepiej przegotowana, mineralna. Z kranu raczej się nie nadaje ,bo woda może zawierać osad kamienny.

A teraz napiszę o króliku :) 
  
 Oprócz codziennego karmienia, sprzątania i zabaw, co jakiś czas trzeba dokładnie obejrzeć królika, zwracając szczególną uwagę na długość pazurków i stan futra, (również w miejscach trudno dostępnych). Królik, to ogólnie bardzo czyste zwierzę. Można się o tym przekonać obserwując jego częstą toaletę. Zdrowy królik nie powinien mieć żadnych problemów z utrzymaniem własnej higieny w należytym porządku, oczywiście pod warunkiem, że jego otoczenie będzie również pod względem czystości bez zarzutów. Są jednak takie sytuacje, w których wymagana jest od nas, jako opiekunów zwierzęcia, jakaś interwencja... i tu chciałabym wyraźnie zaznaczyć, że wszelkie problemy związane z czystością futra, szczególnie w okolicach intymnych, są najczęściej wynikiem stanów chorobowych. Istotne jest więc, aby do tego problemu nie podchodzić jedynie w celu "wyczyszczenia" skutków ubocznych, ale w celu zlikwidowania ich powodów - czyli wyleczenia królika. Należy przygotować się do wykonywania niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych oraz posiąść umiejętność prawidłowej oceny ogólnej kondycji królika. Kilka drobnych zabiegów, które opiszę poniżej, to niezbędne czynności pozwalające na utrzymanie zwierzaka w zdrowiu i dobrym samopoczuciu.

Futerko

  Futerko wyczesywać należy niezbyt twardą szczotką, mniej więcej raz w tygodniu. Dotyczy to niemal wszystkich ras królików z wykluczeniem REKSÓW, które mają specyficzną strukturę sierści. W okresie linienia częstotliwość tego zabiegu musi być zwiększona nawet do około trzech - czterech razy tygodniowo, a jeśli opiekujemy się królikiem angorskim - jego długa sierść powinna być czesana co dzień, aby nie dopuścić do skołtunienia i sfilcowania. Przy okazji czesania należy obejrzeć spodnią część łapek, która powinna być pokryta nieskołtunioną sierścią, bez wyłysień, odgnieceń i ranek (gdyby takowe się pojawiły - to znak, iż podłoże w klatce lub kuwecie jest niewłaściwe i należy natychmiast je zmienić na delikatniejsze). Futerko w okolicach odbytu również należy obejrzeć, aby skontrolować czy królik nie ma kłopotów trawiennych i należycie dba o swoją higienę. Czasami zdarza się, iż np. ze względu na swą tuszę, (dość często niestety króliki są przekarmiane) królik nie jest w stanie dokładnie czyścić tzw. kącików płciowych (fałdy skóry po obu stronach narządów płciowych), w których gromadzi się wydzielina łojowa. Gdy zauważymy więc, że zwierzak uporczywie się wylizuje i wyczuwalny będzie nieprzyjemny, silny zapach, to znak, że należy mu pomóc czyszcząc te okolice np. oliwką dla niemowląt. Zalegająca wydzielina łojowa jest widoczna w postaci brunatnych tworów podobnych do strupków.

  Królika NIE WOLNO KĄPAĆ! Jeśli zdarzy się tak, że królik zabrudzi się w sposób wymagający naszej interwencji, (np. choruje i ma biegunkę), myć można jedynie zabrudzone miejsca, przegotowaną ciepłą wodą, za pomocą np. wacika i zaraz potem dokładnie wysuszyć futerko. To bardzo ważne, ponieważ zmoczone króliki są bardzo podatne na przeziębienia. Nigdy nie wolno używać wody chlorowanej, szczególnie do intymnych miejsc zwierzaka, gdyż powoduje ona podrażnienia bardzo wrażliwych błon śluzowych. Oczywiście królika z kłopotami trawiennymi należy WYLECZYĆ, samo umycie nie rozwiązuje problemu. :)

Pazurki

  Pazurki królika rosną przez cały czas,:D a w warunkach domowych nie ma on możliwości ich ścierania. Konieczne jest więc ich systematyczne przycinanie specjalnymi cążkami, np. takimi jak dla kota lub papug. Cążki takie różnią się od zwykłych nożyczek charakterystyczną budową ostrzy, która nie miażdży pazura. Mają one otwór, który w momencie zaciskania ostrzy na pazurku, obejmuje go ze wszystkich stron równomiernie i gładko przycina. Należy robić to bardzo ostrożnie i przy dobrym oświetleniu, aby dokładnie widzieć końcówkę ukrwionej miazgi (tkanki miękkiej wewnątrz pazura). Linia cięcia powinna być 3-5 mm poniżej niej, ponieważ zbyt krótkie przycinanie może przyczynić się do pękania tkanki pazura oraz przerostów miazgi. Gdy pazurki są ciemne, bezpieczniej jest kontrolnie skracać same ich końcówki, żeby nie narażać zwierza na stres spowodowany skaleczeniem. Przypuszczam, że częstotliwość obcinania pazurków może być różna w zależności od królika. Na pewno te, które mają możliwość biegania po działce, nie będą musiały być poddawane zabiegowi zbyt często (a może nawet wcale). Ja swoim królikom przycinam przeciętnie co 3-4 miesiące.

Zęby

  Zęby również rosną przez całe życie królika i należy kontrolować ich długość, szczególnie gdy zwierzak karmiony jest głównie miękkimi warzywami. Gdy urosną zbyt długie będą przeszkadzały w jedzeniu i zamykaniu pyszczka, a w najgorszym przypadku mogą nawet wrastać i kaleczyć dziąsła oraz język. Aby nie dopuścić do takiej sytuacji, należy podawać królikom: dużo siana i zieleniny (po uprzednim przyzwyczajeniu), gałązki drzew owocowych i wierzby - królik bowiem ściera zęby poprzez długie rzucie, nie poprzez gryzienie twardych rzeczy typu "suchy chleb". Pomocne w utrzymaniu prawidłowej długości uzębienia mogą okazać się też np. kartonowe pudełka, którymi królik może się zająć i jednocześnie popracować nad nimi szczęką ;-).

  W większości przypadków problemy z przerastaniem zębów mają jednak króliki posiadające wady zgryzu. Takie przypadki kwalifikują się na wizytę u króliczego weterynarza, który w prawidłowy sposób będzie dokonywał korekcji zębów. Samemu nie wolno tego wykonywać, gdyż można królikowi zrobić krzywdę. Chyba, że weterynarz nauczy a Ty będziesz na tyle odważny, aby podjąć się takiej operacji bez stresu... Korekcji zębów przerastających z powodu wad zgryzu dokonywać trzeba niestety z dużą częstotliwością, bo nawet co miesiąc. Każdy taki zabieg jest dla królika całkowicie bezbolesny i nie wymaga żadnej narkozy - jedynie umiejętności lekarza specjalizującego się w królikach i odpowiednich narzędzi.

Uszy

  Uszy królika również należy co jakiś czas kontrolować. Gdy nie mamy doświadczenia w ich czyszczeniu zalecam udanie się do weterynarza, który pokaże jak prawidłowo to robić. Zwykle częściej problemy z uszami mają króliki baranki, ze względu na utrudnioną wentylację, ale nie jest to reguła. U mnie np. więcej kontroli uszu wymaga Funiek niż Misiek. Nie można dopuszczać, aby wydzielina zalegała w uszach, ponieważ będzie ona sprzyjała tworzeniu się stanów zapalnych, a to już wiąże się najczęściej z leczeniem antybiotykowym w postaci kropli.

UWAGA: uszu nie czyści się na sucho samymi pałeczkami, potrzebna jest jeszcze specjalna parafina. Waciki na pałeczkach należy zwilżać, w przypadku używania suchych, królikowi można sprawiać niepotrzebny ból. 

 Króliki prawidłowo karmione, pielęgnowane, wypuszczane często z klatek i traktowane z uczuciem chorują bardzo rzadko, pod warunkiem, że nie są obciążone chorobami dziedzicznymi. Do utrzymania ich w zdrowiu potrzebne są również szczepienia (myksomatoza, pomór króliczy) i systematyczne konsultacje z lekarzem weterynarii specjalizującym się w leczeniu królików. Najważniejsza w utrzymaniu dobrej kondycji i zdrowia królika jest prawidłowa opieka z naszej strony, oraz poświęcanie mu wystarczającej ilości czasu. W większości przypadków, jako opiekun królika sam nie będziesz w stanie określić ewentualnych przyczyn dolegliwości Twojego zwierzaka, a tym bardziej - odpowiedniego leczenia. Jeśli dobrze znamy swoje zwierzę, bez problemów jesteśmy w stanie zauważyć niepokojące objawy i tym samym odpowiednio szybko zareagować. Sprzyja to każdemu leczeniu, ponieważ bardzo istotny jest czas reakcji. Gdy zwlekamy z wizytą u lekarza weterynarii, choroba staje się coraz bardziej zaawansowana i coraz trudniej ją leczyć. Poniżej kilka ogólnych informacji o króliczym zdrowiu, objawach, jakie powinny opiekuna królika zaniepokoić, szczepieniach oraz zatorze w przewodzie pokarmowym - najczęściej występującą dolegliwością u królików domowych.

 Prawidłowa dieta królika to wbrew pozorom bardzo kontrowersyjny temat. Postanowiłam więc zamieścić w tym temacie zarówno moje zdanie, jak również odpowiedzi na nurtujące mnie pytania uzyskane podczas konsultacji z lekarzem weterynarii Mileną Wojtyś-Gajda. Do takiego potraktowania tego zagadnienia skłonił mnie fakt, iż spotykam się z wieloma różnymi opiniami na ten temat, które często nie pokrywają się ze sobą a jednak przy rozsądnym postępowaniu, w skutkach swych nie powodują szkód dla zdrowia poszczególnych zwierząt. Główną zasadą, jaką należy stosować podczas doboru odpowiedniego rodzaju pokarmów dla swojego królika, jest baczna obserwacja jego reakcji i stanu zdrowia, gdyż tolerancja na te same składniki pokarmowe u różnych królików może być różna. Nie można więc sporządzić jednego, stałego "przepisu" żywieniowego odpowiedniego dla każdego królika. Bezdyskusyjne natomiast jest z całą pewnością schemat doboru pokarmów, który dla królika zawsze musi być oparty na składnikach trawionych przez organizm roślinożercy.

 Klatka lub zagródka dla królika musi być przygotowana zanim zwierzak przybędzie do naszego domu. Niektórzy twierdzą, że królik powinien mieć swoją klatkę (zagródkę), nawet, gdy nie planujemy go w niej zamykać. Pełni ona rolę bezpiecznego "azylu", z miejscem na toaletę i jadalnię, do którego zwierzak może udać się w każdej chwili, aby się skryć i odpocząć - szczególnie na początku pobytu w nowym, obcym miejscu. Poza tym, gdy nie ma nas w domu i nie kontrolujemy poczynań królika raczej zalecałabym zamykanie go. Zwykle nie wiadomo, czy mieszkanie jest już w pełni bezpieczne dla zwierzaka - to okazuje się "w praniu". Inaczej wygląda sytuacja, gdy królik jest już w pełni zadomowiony i jesteśmy w stanie mu zaufać na tyle, aby nie było potrzeby zamykania go w klatce. U mnie bez jakichkolwiek ograniczeń mieszka Miś - zajmuje pokój, kuchnię i przedpokój. Ma wydzielone miejsce na jadalnię i wybrane przez siebie miejsce na toaletę, gdzie stoi tylko kuweta. Osobom, które dopiero co rozpoczynają przygodę z królikiem w domu, stanowczo zalecam zaopatrzenie się w porządną klatkę lub wydzielenie zamykanej przestrzeni zagródką - to zarówno dla bezpieczeństwa zwierzaka, jak i uniknięcia przykrych niespodzianek wynikających choćby z działalności króliczych zębów. Trzeba się przecież najpierw zapoznać :-)

Pozdrawiam 

 
 Mojego bloga odwiedziło już 100 a nawet powyżej 100 osób.
Bardzo wam za to DZIĘKUJE  i życzę wam Wesołych i Radosnych Świąt i Mega  Dużo Fajnych Prezentów na Wigilię :)
Życzy Marcelina :)

Hejj.Teraz napiszę o o myszce a potem o króliku :) .
 Mysz domowa (Mus musculus) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych. Jest gatunkiem synantropijnym, który prawdopodobnie pochodzi od myszy zamieszkującej stepy i tereny półpustynne od północnej Afryki, poprzez południowo-wschodnią część Europy aż po Wyspy Japońskie. Obecnie znajduje się ją wszędzie tam, gdzie żyje człowiek (nawet na stacjach antarktycznych). Mysz domowa, odznaczając się doskonałymi zdolnościami adaptacyjnymi, pojawiła się w domostwach ludzkich prawdopodobnie od początków ludzkiej gospodarki rolniczej. Jest wszystkożerna i łatwo może się przystosować do różnego rodzaju pokarmu (np. pokarm wyłącznie roślinny lub wyłącznie pochodzenia zwierzęcego). Nie gromadzi zapasów. Także trudne warunki środowiska nie są dla myszy przeszkodą. Wystarczy wspomnieć, że żyje w kopalniach, a także chłodniach, gdzie temperatura nie wzrasta powyżej 0 °C.

Białe myszy -omamy wzrokowe występujące w powiedzeniu "widzieć białe myszy" (myszki), których ujrzenie ma świadczyć o osiągnięciu stanu upojenia alkoholowego czy majaczenia^[1]. Białe myszy nie są jedynymi zwierzętami, które można "ujrzeć" w czasie delirium alkoholowego, według badań przeprowadzonych nad halucynacjami spowodowanymi przez alkohol, najczęściej widzianymi zwierzętami były kolejno: koty, psy i węże, myszy były dopiero czwarte pod względem częstości

Co jedzą myszki a co nie ? .

 

NASIONA

Podstawowym pożywieniem myszek na wolności jak i w niewoli jest pokarm roślinny. Są to głównie ziarna zbóż jak owies, pszenica, proso i jęczmień oraz dynia. Od czasu do czasu można podać też słonecznika i kukurydzę, jednak, podobnie jak w przypadku orzechów, nie należy robić tego zbyt często ze względu na dużą zawartość tłuszczu.

Nie jest trudno zdobyć specjalne mieszanki ziaren, można je kupić w sklepach zoologicznych. Pokarmy sprzedawane w marketach przeważnie są gorszej jakości, lepsze można kupić nawet w zoologicznym często znajdującym się w tym samym budynku. Jest wiele rodzajów karm, jednak trudno znaleźć pokarm "idealny". Wiele firm sprzedaje mało urozmaicony pokarm, inne aż za bardzo. W jednym można znaleźć trzy czy cztery rodzaje ziaren, w innych dużo barwionych elementów które mogą mieć szkodliwy, a nawet rakotwórczy wpływ. Jeszcze inne powodują otyłość myszek z powodu nadmiaru np. słonecznika lub orzechów, które powinny stanowić jedynie dodatek. Właściwa dieta jest niezwykle ważna dla właściwego funkcjonowania zwierzęcia. U myszy może wystąpić zapalenie skóry spowodowane niewłaściwą dietą składającą się z nadmiernej ilości nasion słonecznika i orzechów. Objawami są zmiany skórne połączone ze swądem oraz później krwawiącymi owrzodzeniami.

Kupiony pokarm nie musi być przeznaczony specjalnie dla myszy, jeśli inna karma sprawdza się lepiej. Jedynie pokarm dla królików i świnek morskich ma tak odległy od mysiego zapotrzebowania skład, że lepiej się na niego nie zdecydować. Do karmy można dodawać niewielką ilość ziaren przeznaczonych dla papużek falistych.

Najważniejsze jest aby jedzenie nie było przeterminowane oraz firmy gwarantującej dobrą jakość. Do najtańszych i najmniej polecanych karm należą "Koliber", "Animals" i "Vitapol". Lepszy i tańszy jest np. "Megan", jednak nie ma pokarmu tej firmy dla myszy, lepiej wybrać produkt przeznaczony dla szczurów, niż ogólnie dla gryzoni. Są też lepsze karmy, lecz często znacznie droższe. Od jakiegoś czasu dostępny jest pokarm firmy Herbal Pets "Mieszanka Nasion Gryzonie", zawiera ona nasiona prosa czerwonego, ogórecznika, ostropestu, kozieradki, babki, płesznika oraz rzepy. Dobrą karmą jest też "Vitakraft" nie zawierający barwionych dodatków.

Oprócz mieszanek można też zakupić specjalną kolbę. Są one dostępne w wielu smakach, np. serowe, orzechowe, nawet popcornowe. Nie każdy z tych produktów jest zdrowy. Kolby powinny być traktowane jako dodatek i nie podawane stale. Lepiej jest wykonać kolbę samodzielnie, gdyż kupne mogą zawierać niezdrowe substancje utwardzające.

OWOCE I WARZYWA

Ważnym składnikiem mysiej diety są owoce i warzywa. Uzupełniają one potrzeby zwierząt na błonnik, witaminy, a także ugaszają pragnienie.

Spośród owoców mogą to być jabłka, gruszki, truskawki i jagody, w mniejszych ilościach banany, melony oraz winogrona. Dopuszczalne są minimalne ilości kiwi oraz pomarańczy gdyż zawarty w nich kwas może zaszkodzić zwierzątkom.

Warzywa które można zaproponować myszkom to m. in. marchew (bez zielonych części), pietruszka, tłuczone ziemniaki, kalafior, endywia, seler, brukselka, rzodkiewki, ogórki, cukinia i zielony groszek. W małych ilościach czerwone buraki, nieco brokułów, bulwy kopru włoskiego, dyni, odrobinę papryki, pomidorów, kalarepy i kukurydzy, ostatecznie sałata. Należy unikać kapusty ze względu na to, że powoduje ona wzdęcia.

Oczywiście owoce i warzywa nie mogą być pryskane i muszą być z pewnego źródła. Każdy nowy gatunek należy wprowadzać stopniowo, od małych ilości. Należy usuwać pestki, zwłaszcza z owoców takich jak wiśnie i śliwki, gdyż zawierają niebezpieczny kwas pruski. Owoce cytrusowe powodują duże zakwaszenie żołądka, do tego nie wiele z nich wzrasta w naturalnych warunkach tak więc jeśli chce się je podawać to bardzo rzadko.

Świerzy pokarm najlepiej podawać wieczorem, kiedy to mysz rozpoczyna żer. Owoce i warzywa muszą być umyte i dobrze osuszone. Niezjedzone resztki trzeba usuwać z klatki, gdyż gdy się zepsują przyciągają np. muchy, a także mogą zagrażać zdrowiu zwierząt. Jeśli mysz nie je owoców ani warzyw nie należy jej zmuszać, prawdopodobnie po prostu ich nie lubi. Dietę można uzupełnić wtedy witaminami.

ZIELONY POKARM ROŚLINNY

Myszkom można podawać też zieleninę. Taki pokarm należy wprowadzać stopniowo, gdyż w dużych ilościach na raz może wywołać biegunkę. Do odpowiedniego pokarmu zalicza się trawa, która wspomaga trawienie. Może ona być świeża lub w formie siana. Ono skolei może być ususzone samodzielnie lub kupione w sklepie. W pierwszym przypadku siano do ususzenia można zdobyć hodując je samemu np. w donicy lub zbierając w miejscu naj najmniej zanieczyszczonym. Kupne siano często może być pylące lub stare czy zgniłe, najlepiej poszukać w sklepie produktu firmy Zuzala. Cieszy się ona bardzo dobrą opinią, o czym może świadczyć pierwsze miejsce w rankingu animalia.pl. W sianku dodatkowo w zależności od pory roku można znaleźć babkę lancetowatą, babkę, mniszek lekarki (mlecz), liść brzozy, nagietek, krwawnik, liście jeżyn, pokrzywa, liście czarnej porzeczki, liście poziomki. Można też nabyć sianko miętowe, melisowe i inne smakołyki.

   

Oprócz trawy/sianka można podawać np. liście sałaty, pietruszki, mlecza czyli mniszka lekarskiego, bazylię, koper, gęsiówkę pospolitą, tasznik oraz podbiał pospolity.

Wszystko musi być "nie pryskane", ani zanieczyszczone spalinami oraz dokładnie umyte, po czym osuszone. Raczej należy unikać koniczyny, może ona powodować wzdęcia.

W sklepach zoologicznych można zakupić specjalnie przygotowane dla myszek zioła firmy "Herbal Pets". W skład "Ziół podstawowych" wchodzą: rumianek, korzeń cykorii, rutwica, ziele pokrzywy, babka lancetowata, mięta, kora wierzby, mniszek oraz liść brzozy. Skład mieszanek został przygotowany na podstawie opinii doświadczonych hodowców myszy. Jak mówią przedstawiciele firmy "produkt zawiera składniki mineralne i witaminy niezbędne dla właściwego funkcjonowania organizmu myszy. Jeżeli chodzi o skład i działanie tej mieszanki ziół to są to najbardziej popularne zioła. Większość z nich bardzo korzystnie wpływa na układ pokarmowy myszek (ułatwia trawienie i często łagodzi dolegliwości ze strony układu pokarmowego). Rutwica - ma właściwości mlekopędne, przez co jest doskonała dla mam karmiących swoje maluszki, babka lancetowata ma właściwości przeciwnowotworowe - a nowotwory są coraz częstsze u naszych domowych gryzoni. korzeń cykorii zapobiega pasożytom ale przy okazji jest bardzo twardy i doskonale nadaje się do ścierania ząbków (na pewno zdrowszy niż gipsowe kostki, sprzedawane w sklepach). Pokrzywa - zawiera wiele witamin i minerałów. Kora wierzby zawiera sole mineralne i stosunkowo dużo włókna potrzebnego gryzoniom, a poza tym bardzo korzystnie wpływa na wygląd futerka myszki."

   

Dostępna jest też mieszanka "Zioła z jodem - gryzonie", zawierająca glon - morsztyn, będący źródłem jodu. Oprócz tego zawiera ziele rdestu ptasiego, ziele i liść borówki czernicy - czarnej jagody - doskonale przeciwdziała biegunkom, oraz kwiat i ziele wrzosu, liść mniszka lekarskiego i kwiat hibiskusa. "Produkt ten poprawia przemianę materii, ułatwia trawienie, zapobiega biegunkom i oczyszcza organizm gryzonie z toksyn oraz metali ciężkich." Więcej informacji na temat produktów tej firmy można uzyskać na forum gryzoniowym oraz na stronie producenta.

Można też zorganizować myszkom, ostatnio coraz popularniejszy, digging box, czyli pojemnik w którym rosną różne kiełki, trawa, itp. Zwierzak może w nim kopać oraz wyjadać te smakołyki. Kronikę powstawania digging box'u można prześledzić na forum gryzonie.

INNE POKARMY POCHODZENIA ROŚLINNEGO

Myszkom można też dawać gotowany ryż, makaron oraz suchy chleb, jednak nie za często. Z produktów roślinnych w mysiej klatce powinny znaleźć się też gałęzie drzew owocowych o które gryzonie będą też ścierać zęby. Do tego celu można też kupić im wapno.

INNE RODZAJE POKARMU

Raz na jakiś czas, np. raz na tydzień, myszki można urozmaicić dietę też pokarmem innego pochodzenia. Oczywiście nie każda mysz musi mieć na niego ochotę. Gryzonie często chętnie jedzą jogurt naturalny i chudy biały ser. Żółty ser jest odradzany ze względu na to że zawiera dużo cholesterolu, tłuszcz nasycony oraz odwapnia kości. Do tego podobnie jak margaryny czy serki topione jest w pewnym stopniu rakotwórczy i może powodować alergie. Jeśli koniecznie chce się podawać żółty ser, należy robić to rzadko, i jedynie gatunki łagodne, bez przypraw, zawierające mało tłuszczu, najlepiej twarde.

Można też podawać gotowane jajko oraz jego skorupkę, a także surowe, chude  mięso lub gotowanego kurczaka. Jeśli gryzoń lubi można podawać czasem mącznika młynarka oraz świerszczowate. Oczywiście owady nie mogą pochodzić z pewnego źródła, najlepiej ze sklepu lub od hodowcy. Jeśli ma się dostęp do karm kocich lub psich można podować też czasem je podawać. Takie karmy mają podobny skład jak pokarm myszy w laboratoriach. Karma musi ona jednak być dobrej firmy jak np. Royal Canin, w grę nie wchodzą żadne Whiskas'y, Pedigree czy inne karmy z supermarketu.

Wszystko to powinno być podawane rzadko, w małych ilościach. Zbyt duża ilość zwierzęcego białka nie jest przyswajalna przez myszy i może powodować wiele schorzeń, m. in. problemy skórne.

Zakazany pokarm 

Na pewno nie należy podawać takich produktów jak np. czekolada. Przede wszystkim słodycze powodują one otłuszczenie zwierząt, co jak powszechnie wiadomo, nie jest zdrowe. W mysim jadłospisie na pewno nie powinny się znaleźć potrawy tłuste, słone, przyprawione, ani smażone czy z duża ilością cukru oraz barwników. Cukierki, chipsy, i im podobne ludzkie jedzenie nie są częścią diety myszy.

PŁYNY

Trzeba pamiętać aby myszy zawsze miały świeżą wodę, dla tak małych organizmów nawet krótkotrwałe odwodnienie może mieć tragiczne skutki. Woda podawana gryzoniom powinna być przegotowana i schłodzona. Najlepiej nie używać wody z kranu, chyba, że jest pewność że w danej okolicy ma ona dobrą jakość. Można korzystać z wody oligoceńskiej lub mineralnej, zakupionej w sklepie. Średnie dzienne zapotrzebowanie jednej myszy na wodę to 4 ml. Do wody można dodać czasem Vibovitu dla niemowląt. Pojnik można myć raz na tydzień, jeśli do wody dodane zostały jakieś dodatki - codziennie.

Myszom nie jest niezbędne mleko. Nie można podawać mleka krowiego gdyż jest ciężkostrawne, nadaje się jedynie specjalne mleko dla kociąt o niskim poziomie laktozy.

WITAMINY

Najważniejszymi witaminami niezbędnymi dla myszek są A,  D oraz E. Jeśli gryzonie są właściwie karmione nie wymagają dodatkowego podawania witamin. Witamina B jest bardzo nie lubiana przez gryzonie. Witaminy A i D można znaleźć w tranie (można podawać odrobinę do chleba), a E w kiełkach pszenicy. Aby poprawić wygląd sierści można podawać olej lniany. W sklepach zoologicznych można zakupić kostkę wapniową. Jeśli mysz nie ma na nią ochoty, a jest młoda i posiada mało wapnia w pobieranym pokarmie, to można rozkruszyć kostkę na np. warzywa czy owoce. Jednak obecnie odchodzi się od podawania takich kostek ze względu na dużą ilość gipsu w nich zawartych.

Duża część chorób gryzoni domowych wynika z zaniedbań w zakresie higieny. Tu zalicza się nie tylko czystość w klatce ale też np. higienę żywienia.

Aby zapobiegać chorobom należy:

	zmieniać ściółkę odpowiednio często
	zapewnić podłoże dobrej, zaufanej firmy, aby nie zawierało zanieczyszczeń i nie okaleczyło zwierząt
	podawać pokarm pochodzący z pewnego źródła aby możliwie unikać jego zanieczyszczania lub przeterminowania
	ustawić klatkę w odpowiednim miejscu, aby zapewnić myszy komfort psychiczny i zapobiegać przed przegrzaniem lub wychłodzeniem
	dostarczać myszkom zajęć aby nie popadły w depresję
	dobierać właściwie osobniki aby uniknąć walk między nimi
	zwrócić uwagę czy w klatce nie ma niczego, co mogło by spowodować uraz czy złamanie
	uniemożliwić myszom dostęp do niebezpiecznych środków chemicznych

Wszystkie te zasady są ważne, gdyż choroby u tak małych gryzoni trudno się leczy i często pomoc przychodzi zbyt późno lub nie zawsze przynosi oczekiwane skutki. Jeśli jednak zdarzy się, że nasza mysz zachoruje, powinno się zaraz udać się z nią do weterynarza, najlepiej specjalisty w tej dziedzinie.

JEŚLI ZAUWAŻYSZ NIEPOKOJĄCE OBJAWY U MYSZY
NATYCHMIAST UDAJ SIĘ Z NIĄ DO WTERYNARZA.

TYLKO SPECJALISTA MOŻE WYLECZYĆ ZWIERZE.

IM PÓŹNIEJ ROZPOCZNIE LECZENIE TYM MNIEJSZA SZANSA NA WYZDROWIENIE.

Łatwo rozróżnić chorego gryzonia od zdrowego, jest on osowiały, mało je, jego sierść nie jest błyszcząca. Może wystąpić też wysięki, biegunka, wymioty, drgawki, itp. Większość objawów jest bardzo podobna. Tylko lekarz może ocenić na co naprawdę choruje zwierze. W przypadku rozpoznania choroby należy oddzielić chorą mysz, a resztę poddać obserwacji. Jest kilka najczęściej spotykanych mysich chorób.

ALERGIA

Alergie mogą występować na różnych tłach. Mogą występować alergie kontaktowe skóry, np. na nikiel, czego objawami jest wysypka na stopach, ogonie i nosie. Jeśli chodzi o układ oddechowy u myszy może wywołać alergię np. nieodpowiednia ściółka, a także dym papierosowy, aerozole, itp. Jej objawami jest częste kichanie, kaszel, łuskowata wysypka, zapalenie spojówek. Jeśli alergia wystąpiła na tle pokarmowym może wystąpić biegunka. W przypadku uczulenia na pszenicę występuje ogólne osłabienie, biegunka oraz łojotok suchy z wysypką. U myszy z objawami alergii nie występuje brak apetytu czy pragnienia. Oczywiście aby ukrócić problem należy usunąć alergen oraz udać się do weterynarza.

BIEGUNKA

Istnieje kilka najczęstszych przyczyn biegunki u myszy. Biegunka może być spowodowana kokcydiozą, chorobą bakteryjną lub zarobaczeniem. Może także wystąpić w wyniku zmiany diety, podawania zbyt dużej ilości zielonego, mokrego pokarmu. W takim wypadku należy zaprzestać podawania takiego pokarmu i podawać jedynie suchy (w tym siano). 

CHOROBY GENETYCZNE
Jak u wszystkich innych gatunków, tak i u myszy występują choroby genetyczne. Taka choroba dotyka np. "myszy tańczące walca", posiadają one uszkodzony recesywny gen, powodujący u nich zahamowanie wzrostu oraz uszkodzenie ucha środkowego, co prowadzi do głuchoty i zaburzeń równowagi. Myszy takie często mają barwę białą z czarnymi plamami.

GRZYBY

Chorobą grzybiczą mysz może zarazić się poprzez kontakt z chorym osobnikiem. Objawami są łuskowate strupki najczęściej w okolicy uszu oraz drapanie po czym łysienie. Należy wyparzyć klatkę oraz akcesoria aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby oraz udać się do specjalisty. Leczenie może trwać bardzo długo, częste są nawroty.

GUZY

Jeśli zauważymy guz pod skórą naszej myszy, musimy niezwłocznie udać się do weterynarza, który oceni rodzaj guza i zaleci leczenie. W przypadku nowotworów można zaobserwować pewne prawidłowości; guzy skóry występują rzadko. Często spotykane są guzy gruczołów mlekowych (najczęściej złośliwe, często występują przeżuty do płuc), zwłaszcza u zwierząt starszych niż rok. Myszy są również podatne na guzy nosa. Występują też guzy jąder (najczęściej z niewielką zdolnością do przerzutów), pojawia się w ów czas obrzęk jądra, zaś drugie może ulec skurczeniu. 

INFEKCJE

Wirusem mysz zaraża się od chorego osobnika. Dlatego też przy nabywaniu nowej myszy do stada powinniśmy poddać ją kwarantannie. Kiedy jesteśmy pewni, ze wszystko jest w porządku, możemy dołączyć ją do stada. Objawami infekcji jest częste kichanie, osowiałość, zamglone oczy i zmierzwiona sierść. Chorego osobnika należy jak najszybciej oddzielić od reszty i udać się do weterynarza.

KANIBALIZM

Takie zachowanie zdarza się rzadko, przeważnie w przypadku śmierci jednej z myszy pozostałe ją zjadają. Podobnie jeśli samica spodziewa się ataku drapieżnika lub małe są zagrożone w inny sposób, zostają zjedzone. Aby temu zapobiec należy w czasie porodu i po nim nie niepokoić myszy i zapewnić im dostatek pożywienia.

KOKCYDIOZA

Wywołują ją pierwotniaki, które powodują rozpulchnienie i owrzodzenie jelit. Objawami tej choroby jest uporczywa, cuchnąca biegunka, często z domieszką krwi oraz bóle brzucha. Mysz kuli się i marnieje. Najczęściej powoduje śmierć zwierzęcia.

MYKOPLAZMOZA

Choroba ta dotyczy górnych dróg oddechowych. Do jej objawów należy wypływ i zapalenie nosa, może też rozprzestrzenić się na ucho środkowe. Mogą wystąpić też powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych, przy czym występują duszności, senność i utrata masy ciała. Mykoplazmoza występuje w skutek zbytniego stężenia amoniaku. Należy jak najszybciej skontaktować się z weterynarzem oraz poprawić warunki życia zwierząt.

OCZY

Do najczęstszych problemów z oczami należy zapalenie spojówek, zaćma oraz uszkodzenia mechaniczne. Jeśli są one załzawione, zaropiałe należy natychmiast udać się do specjalisty. W przypadku zaćmy zetkniemy się ze stopniowym pogarszaniem wzroku objawiającym się mleczną plamą,  z upływem czasu staje się ona wyraźniejsza. Choroba ta występuje u starszych osobników i nie jest leczona. Do uszkodzeń mechanicznych należy np. wrzód, wygląda on jak maleńka wypukłość na oku, które staje się stopniowo coraz bardziej zmętniałe. Jeśli mysz nie będzie leczona zapalenie może się rozszerzyć i doprowadzić do śmierci. U myszy może wystąpić też wysięk wydzieliny zawierającej porfirynę, nadącej jej rdzawe zabarwienie. Wytwarzana jest ona w gruczołach Hardera, znajdujących się przyśrodkowym kącie oka. Produkcja tej wydzieliny może się zwiększać przy chorobach lub w sytuacjach stresowych.

PASOŻYTY WEWNĘTRZNE

Do pasożytów wewnętrznych należą wywołujące robaczyce tasiemce i nicienie oraz bakterie z grupy Salmonella. Tasiemczycami mysz zaraża się poprzez zanieczyszczony lub psujący się pokarm zawierający jaja pasożytów. Tasiemce umiejscawiają się w jelicie cienkim. Jeśli zwierze jest żywicielem pośrednim tasiemca larwy rozwiajają się w wątrobie gryzoni. Objawami są biegunki, wychudzenie, osłabienie, anemia. W przypadku inwazji forum larwalnych choroba przebiega bezobjawowo.

Zarażenie nicieniami następuje przez zjedzenie jaj i larw lub przez skórę. Pasożyty najczęściej umiejscawiają się w żołądku, jelicie cienkim lub grubym, wątrobie, pęcherzu moczowym, mięśniach, itp. Choroba najczęściej przebiera bezobjawowo, czasem jednak można zaobserwować spadek masy ciała, niedokrwistość i biegunkę.

W przypadku salmonellozy jest to biegunka i szybkie wychudzenie, gdyż powoduje ona zapalenie jelit, nerek i wątroby. Objawy robaczyc są podobne, mogą to być biegunki, kaszel, duszności. Robaczyce mogą zakończyć się śmiercią.

Myszy mogą też atakować różne rodzaje pierwotniaków umiejscawiające się w jelicie cienkim, jelicie grubym, płucach, nerkach, mięśniach, krwi, itp. Dostająsię one do organizmu poprzez zjedzenie przez zwierzę zanieczyszczonej karmy lub ze śłiną kleszczy. Inwazje pierwotniaków przeważnie nie dają charakterystycznych objawów mogę też nie dawać ich wogóle. Należy tu m. in. Babesia microti (wywołujący babeszjozę), Toxoplasma gondi (wywołujący toksoplazmozę).

PASOŻYTY ZEWNĘTRZNE

Mysz zaraża się przez bezpośredni kontakt z chorym osobnikiem. Objawy są łatwe do zaobserwowania, mysz wydaje się zaniepokojona, dużo się drapie, a z czasem na jej ciele pojawiają się łysinki. W celu podjęcia leczenia należy udać się ze zwierzęciem do weterynarza.

Jednym z częściej spotykanych pasożytów jest liszaj strzygący, wywoływany przez grzyby. Rozwija się on w najlepiej w nie dosuszonej, spleśniałej ściółce. W trakcie choroby zwierze dużo się drapie, a jego skóra pokrywa się krostami z ropną wydzieliną, potem pojawiają się łysinki.

Pchły, wszy i wszoły umiejscawiają się na skórze zwierzęcia. O ich obecności świadczy częste drapanie się zwierząt, gdyż wędrówki stawonogów powodują świąd. Z czasem pojawiają się ubytki w okrywie włosowej myszy. Żywiące się krwią pchły i wszy mogą powodować niedokrwistość i osłabienie, przenoszą też wiele chorób. Aby je wytępić należy przeprowadzić dezynfekcję otoczenia myszy oraz skorzystać ze środków owadobójczych po ówczesnej wizycie u lekarza.

Świerzb wywołują zaliczane do roztoczy świerzbowce. Żywią się one limfą i tkankami głębokich warstw naskórka. Powoduje to że zaatakowane zwierze dużo się drapie w skutek uporczywego swędzenia skóry, dzięki czemu pasożyty rozprzestrzeniają się na jego ciele, a mysz stopniowo łysieje. W późniejszej fazie pojawiają się strupy, pęcherze i krosty. Sierść może być też przetłuszczona. Myszy również chudną i tracą apetyt oraz stają się osłabione. Z czasem dochodzi też do infekcji bakteryjnej. W przypadku inwazji Notoedres muris objawy ograniczaja się do małżowin usznych, zewnętrznego przewodu słuchowego i nosa.

UKŁAD RUCHU

Poza złamaniami opisanymi poniżej, częste są zapalenia kostno-stawowe oraz zapalenia opuszek palcowych. Te pierwsze występują najczęściej u starszych myszy, objawami tu jest sztywnienie kości i niechęć do chodzenia. Należy się zgłosić do lekarza, który może przepisać leki przeciwzapalne. Zapalenie opuszek palcowych występuje jeśli mysz jest trzymana na nieodpowiednim podłożu jak druciana podłoga lub mokra ściółka. Objawami są obrzęki lub owrzodzenia stóp. Aby pomóc zwierzęciu należy umieścić je na odpowiednim podłożu - miękkim i suchym, oraz skontaktować się z lekarzem, który przepisze odpowiednie leki. Do zapalenia opuszek większą skłonność maja zwierzęta otyłe.

USZY

Myszy mogą rodzić się z uszkodzoznym uchem środkowym lub może zostać ono uszkodzone w też zachorować w skutek zakażenia bakteryjnego lub mykoplazmowego. Objawami są przechylanie głowy, krążenie oraz  utraty równowagi. Należy się skontaktować z weterynarzem, który przepisze antybiotyki.

Inne zmiany uszu mogą być powodowane również przez pasożyty, np. świerzbowiec (świąd i zbieranie woskowiny w uszach) oraz uczulenie na pokarm. Ucho może zostać uszkodzone też wskutek zabawy czy walki. Utracony kawałek ucha niegdy nie odrasta.

ZĘBY

Kłopoty z zębami z jakimi możemy się zetknąć najczęściej, to zły zgryz oraz przerośnięte zęby. Mysz która ma takie problemy ma trudności z przyjmowaniem pokarmów oraz napojów oraz obficie się ślini. Problem można rozwiązać dostarczając zwierzęciu np. gałęzi, suszonego chleba czy wapnia, do ścierania siekaczy. Jeśli problem nie znika należy skontaktować się ze specjalistą.

ZŁAMANIA

W przypadku złamania najlepiej skontaktować się z weterynarzem, gdyż nie zawsze łatwo ocenić stopień urazu. Jeśli złamanie jest stabilne w ów czas wystarczy umieścić zwierze w niedużym pomieszczeniu bez możliwości wspinaczki, skakania, itp. Kostnina powstaje w miejscu złamania w ciągu 7 do 10 dni. Jeśli złamanie jest niestabilne wtedy lekarz będzie musiał spróbować je usztywnić. Podobnie w przypadku złamania ogona, przy leczeniu ważny jest stopień urazu. Jeśli nie dojdzie do obnażenia ogona ze skóry, leczy się go bez ingerencji chirurgicznej, w innym przypadku może być konieczna amputacja uszkodzonego fragmentu. Myszy mogą też rodzić się ze złamanym ogonem, w tym wypadku jest to cecha dziedziczna.
.

CZYSTOŚĆ

Podobnie jak w przypadku innych zwierzaków, ważne jest dbanie czystość otoczenia myszy. Oczywiście nie trzeba ich kąpać jak kota czy psa, jak wszystkie gryzonie same dbają o swoje futerko. Aby uniknąć uciążliwych chorób powinno się zapewnić czystość klatce lub akwarium w którym spędzają większość swojego życia. Należy dokładnie wyczyścić całe pomieszczenie przynajmniej raz na tydzień, najlepiej dwa razy w tygodniu lub trzy w przeciągu dwóch tygodni, gdyż w przeciwnym razie nadmiar amoniaku w powietrzu może być szkodliwy i doprowadzać do bardzo groźnych chorób. Czyszcząc klatkę należy dokładnie umyć kuwetę i przetrzeć pręty klatki ścierką nasiąkniętą ciepłą wodą lub też płynem do naczyń (należy unikać środków żrących, na bazie chloru). Należy też wyczyścić wszystkie elementy w klatce na których znajdują się odchody. Naczynia w których znajduje się pokarm i woda należy codziennie myć i wypełniać nowym pożywieniem.

ZDROWIE FIZYCZNE

Należy też zwracać uwagę na stan zdrowia myszek, sprawdzać czy nie pojawiły się jakieś zmiany i w razie czego szybko interweniować. Należy też pilnować aby mysz miała dostateczną ilość pokarmu i ściółki (i materiałów na gniazdko), dzięki którym mysz może utrzymać prawidłową temperaturę ciała. Jeśli w tej kwestii wystąpią braki może dojść do hipotermii, która objawia się osłabieniem, a w końcowym stadium śpiączką.

ZDROWIE PSYCHICZNE

Ważne jest też dbanie o komfort psychiczny myszek. Muszą one mieć dużo zajęć aby nie stały się znudzone i obojętne. Poza jak największą ilością przestrzeni w klatce i zabawek muszą dużo przebywać poza klatką. Należy wtedy aby zapewnić im bezpieczeństwo. Trzeba zabezpieczyć wszystkie przewody elektryczne, zatkać dziury i mieć zwierzątka cały czas na oku. Myszki wypuszczajmy na pokój kiedy już będą oswojone i będzie się w stanie je złapać.

.

WYDATKI JEDNORAZOWE - MYSIA WYPRAWKA

.
KLATKA  AKWARIUM	Cena zależy od wielkości klatki oraz od cen danej firmy, a także od tego czy klatka posiada jakieś wyposażenie czy też nie. Najtańsze klatki kosztujące 40 zł, w zupełności wystarczą na początek dla dwóch, trzech myszek. Jeśli kupujemy akwarium, jego cena zależy od litrażu, np. 40 l - 40 zł, do tego trzeba doliczyć cenę siatki do przykrycia akwa (kilka zł).	40 - ok. 170 zł średnio ok. 50 - 70 zł
.
.
MISKA	Miseczki również można zakupić różnych firm i rozmiarów, ale najbardziej liczy się tu tworzywo. Zapłacimy mniej za miseczkę plastikową, a więcej za metalową, np. mocowaną do ściany klatki.	0, 50 - 7, 50 zł średnio ok. 2, 50 zł
.
.
POJNIK	Podobnie jak powyższe produkty zależnie od firmy są różne ceny. Można kupić najprostszy pojnik, a można i droższy, np. firmy FerPlast, którego największym plusem jest możliwość wlewania wody z góry bez odczepiania pojnika. (Kiedyś zakupiłam ten pojnik razem z klatką chomika, ale był zepsuty od nowości i do dziś chomik pije z miski.) Pojemność pojnika odpowiedniego dla myszki to 75 - 100 ml.	7 - 15 zł średnio ok. 7 zł
.
.
DOMEK	Domek nie należy już do wyposażenia pierwszej potrzeby, można dokupić go później, zastąpić tymczasowo rurką po papierze toaletowym czy ręczniku papierowym. Najtańszy (3 zł) jest domek firmy Animals, nie jest on zbyt estetyczny i łatwy do zjedzenia, więc lepiej poczekać i zakupić lepszy, odporniejszy. Domki również mogą być plastikowe, drewniane lub też z piaskowca. Polecam te ostatnie, ale również drewniane są fajne, tyle, że należy pamiętać, żeby wybrać domek bez dna, to ułatwia czyszczenie.	3 - 30 zł średnio ok. 7 - 10 zł
.
.
KARUZELA	Karuzele czy inaczej kołowrotki, podobnie jak inne przedmioty spośród wyposażenia można zakupić najprostsze i najtańsze, lub też wymyślniejsze i zarazem droższe. Kołowrotki mogą być plastikowe, metalowe czy drewniane. Mogą być przyczepiane do ściany klatki, wolnostojące, czy też mniej lub bardziej zabudowane. Podstawą jest tani (ok. 2 zł), przyczepiany do ściany klatki kołowrotek (koniecznie bez odstępów między szczebelkami). Droższe są drewniane czy metalowe karuzele, których nie polecam, zwłaszcza ze względu na masywność i duże odstępy między szczebelkami. Można za to kupić plastikową kulą do biegania, do wstawienia do klatki, moje myszki bardzo ją lubą, nawet w niej śpią (ok. 15 zł).	2 - 30 zł średnio ok. 2 zł
.
.
INNE  ZABAWKI	Jeśli nie stać nas na zakup stosów zabawek dla myszek, możemy z tym poczekać i dokupywać je stopniowo lub też po prostu zrobić je samemu. Oto kilka przykładów zabawek: Drewniana kostka z otworami - ok. 8 - 9 zł Huśtawka drewniana dla chomika - ok. 10 -12 zł Pochylnia drewniana dla chomika - ok. 4 zł Droższe są elementy wyposażenia do klatek firmy Hagen, jednak jeśli ktoś ma środki, to mogą dostarczyć wiele zabawy.	4 - ok. 30 zł
.
.
TRANSPORTER	Transporterek jest przydatny, ale również można go zakupić nieco później. Koszt zależny jest od firmy i wielkości.	25 - 50 zł
.

WYDATKI STAŁE
.

.
KARMA	Zależnie od firmy i ilości (ale niekoniecznie od jakości).	2, 50 - 5 zł średnio ok. 3, 50 zł
.
.
ŚCIÓŁKA	Podobnie jak w przypadku karmy ściółka w przypadku myszek zużywa się dość szybko, zwłaszcza jeśli powierzchnia klatki jest duża. Zależy też czy kupujemy popularne trociny czy też żwirek.	3 - 15 zł
.
.
INNE	Możemy również kupować kostki wapienne oraz kolby czy inne smakołyki.	2 - 5 zł
.